இது மூன்று நாட்களுக்கு ஃபேஸ்புக்ல வந்த பதிவு இது. இதை பத்தி நெட்ல தேடுனப்ப கிடைச்ச தகவல்களை பகிர்ந்துக்குறேன்.

பல ஆயிரம் வருஷமா பனியில அப்படியே உறைஞ்சு கிடந்த ஒரு உயிரினம், திடீர்னு திரும்பவும் உயிர் வந்து எந்திரிச்சு வர்றத கொஞ்சம் கற்பனை பண்ணி பாருங்க. இத கேக்கும்போது ஏதோ ஹாலிவுட் சயின்ஸ் பிக்‌ஷன் படத்துல வர்ற சீன் மாதிரி தோணலாம். ஆனா, நெஜத்துல சயின்ஸும் இயற்கையும் பல நேரங்கள்ல நம்மளோட கற்பனைய விட ரொம்பவே அதிகமான ஆச்சரியங்கள தன்னுள்ள ஒளிச்சு வெச்சிருக்கு. அப்படிப்பட்ட ஒரு மாபெரும் ஆச்சரியம் தான் சைபீரியாவோட உறைபனியில கண்டுபிடிக்கப்பட்ட டெலாய்டு ரோட்டிஃபர் (Bdelloid Rotifer).

இன்டர்நெட்லயும் நியூஸ்லயும் பல பேரால "ஜோம்பி வார்ம்" (Zombie worm) அப்படின்னு கூப்பிடப்படுற இந்த உயிரினத்த பத்தின முழுமையான சயின்ஸ் பேக்ரவுண்ட் என்ன, அது எப்படி இத்தனை ஆயிரம் வருஷமா உயிரோட இருந்துச்சு, இந்தக் கண்டுபிடிப்பு நம்ம மனுச குலத்துக்கு சொல்ல வர்ற பாடம் என்ன அப்படிங்கிறத பத்தி இந்தக் கட்டுரையில நாம ரொம்ப விரிவாகவே பாக்கலாம்.

"ஜோம்பி வார்ம்" - சின்னதா ஒரு திருத்தம்

கட்டுரைக்குள்ள போறதுக்கு முன்னாடி, ஒரு சின்ன சயின்ஸ் உண்மையை நாம தெளிவா புரிஞ்சுக்க வேண்டியது ரொம்ப முக்கியம். மீடியால இத "ஜோம்பி வார்ம்" (அதாவது செத்துப்போய் திரும்ப உயிர் வந்து எந்திரிச்ச புழு) அப்படின்னு சொன்னாலும், சயின்ஸ் படி பாத்தா இது முழுசா உண்மை கிடையாது.

முதல்ல ஒரு விஷயத்த கிளியர் பண்ணிடுறேன், இது ஒரு புழுவே கிடையாது; இது தண்ணியில வாழ்ற கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு ரொம்ப சின்ன உயிரினம். ரெண்டாவது விஷயம், இது சாகவே இல்ல. தன்னோட உடம்புல நடக்குற எல்லா வேலைகளையும் முழுசா நிப்பாட்டிட்டு, ஒரு வகையான "ஆழ்ந்த தூக்க நிலைக்கு" (Suspended animation) போயிருக்கு. அதனால, இத மரணத்த ஜெயிச்ச ஜோம்பி அப்படின்னு சொல்றத விட, காலத்தையே ஜெயிச்ச "ஸ்லீப்பிங் பியூட்டி" (Sleeping Beauty) அப்படின்னு சொல்றது தான் ரொம்ப கரெக்ட்டா இருக்கும்.

டெலாய்டு ரோட்டிஃபர் (Bdelloid Rotifer) அப்படின்னா என்ன?

ரோட்டிஃபர்கள் அப்படின்னா உலகத்துல இருக்கிற எல்லா நன்னீர் நீர்நிலைகள், அதாவது குளங்கள், ஏரிகள், நல்ல ஈரப்பதமா இருக்கிற பாசிகள் அப்புறம் மண்ணுல வாழக்கூடிய ரொம்ப நுண்ணிய உயிரினங்கள். இத வெறும் கண்ணால பாக்க முடியாது, மைக்ரோஸ்கோப் (Microscope) வழியா மட்டும்தான் பாக்க முடியும். இதோட உடம்பு அமைப்பு ரொம்பவே சிக்கலானதுன்னு சொல்லலாம். மூளை, வாய், வயிறு, அப்புறம் இனப்பெருக்க உறுப்புகள்னு எல்லாமே இந்த ரொம்ப சின்ன உடம்புக்குள்ளேயே அடங்கி இருக்குது.

இதுல டெலாய்டு (Bdelloid) அப்படிங்கிறது ஒரு குறிப்பிட்ட வகை ரோட்டிஃபர். இதோட தலையில இருக்கிற சின்ன சின்ன முடிகள் மாதிரியான அமைப்பு, சக்கரம் மாதிரி வேகமா சுழன்று தண்ணிய உள்ள இழுத்து, அதுல இருக்கிற பாக்டீரியாக்கள் அப்புறம் பாசிகளை உணவா சாப்பிடும்.

இந்த டெலாய்டு ரோட்டிஃபர்கள் உயிரியல் உலகத்துல ரெண்டு முக்கியமான காரணங்களுக்காக ரொம்பவே ஃபேமஸ்:

• எப்பேர்ப்பட்ட கஷ்டமான சூழ்நிலையா இருந்தாலும் அத தாங்கி உயிரோட இருக்குற அதோட கெப்பாசிட்டி.

• பல மில்லியன் வருஷங்களா ஆண் துணையே இல்லாம இனப்பெருக்கம் செய்ற அதோட விந்தை.

சைபீரிய பெர்மாஃப்ரோஸ்ட்ல (Permafrost) நடந்த அந்த பெரிய ஆச்சரியம்

ரஷ்யாவுல இருக்கிற சைபீரியா பகுதி உலகத்துலயே ரொம்ப குளிரான பகுதிகள்ல ஒண்ணு. இங்க இருக்கிற நிலத்தோட அடிப்பகுதி பல ஆயிரம் வருஷங்களா உருகாம எப்பவுமே உறைஞ்ச நிலையிலேயே தான் இருக்கும். இதுக்கு பேருதான் பெர்மாஃப்ரோஸ்ட் (Permafrost).

ரஷ்யாவோட 'மண் கிரையோலஜி லேப்பைச்' (Soil Cryology Lab) சேர்ந்த சயின்டிஸ்ட்கள், சைபீரியாவுல இருக்கிற அலசேயா (Alazeya) நதிக்கு பக்கத்துல இருக்குற பெர்மாஃப்ரோஸ்ட் நிலப்பரப்புல ட்ரில்லிங் மெஷின் மூலமா ஆழமா துளையிட்டு, பல்லாயிரம் வருஷம் பழமையான உறைபனி அப்புறம் மண்ணோட சாம்பிள்ஸ எடுத்தாங்க. சுமார் 3.5 மீட்டர் ஆழத்துல எடுக்கப்பட்ட அந்த பனி சாம்பிள்ஸ லேப்புக்கு கொண்டு வந்து உருக்கி பாத்தப்போ, அதுக்குள்ள ஏதோ அசையுறத சயின்டிஸ்ட்கள் கவனிச்சாங்க.

ஆமாங்க, பல ஆயிரம் வருஷங்களா உறைபனியில சும்மா கிடந்த ஒரு டெலாய்டு ரோட்டிஃபர், அந்த பனி உருகினதும் மெல்ல மெல்ல நீந்தி, தன்னோட பழைய இயல்பு வாழ்க்கைக்கு திரும்பிடுச்சு!

அதுக்கு எவ்வளவு வயசு ஆச்சுன்னு கண்டுபிடிக்கிறது (Radiocarbon Dating):

இந்த உயிரினம் எவ்வளவு காலமா அந்த உறைபனியில இருந்துச்சு அப்படின்னு கண்டுபிடிக்க, அந்த மண்ணு சாம்பிள்ல இருந்த கரிமப் பொருட்களை சயின்டிஸ்ட்கள் கதிரியக்க கார்பன் தேதியிடல் (Radiocarbon dating) முறைக்கு உட்படுத்தினாங்க. அதோட ரிசல்ட் மொத்த சயின்ஸ் உலகத்தையே அதிர வெச்சிடுச்சு. அந்த ரோட்டிஃபர் சுமார் 23,960 ல இருந்து 24,485 வருஷம் பழமையானதுஅப்படிங்கிறது உறுதியாச்சு. அதாவது, இந்த பூமியில மாமத்கள் (Mammoths) அப்புறம் நியண்டர்தால் மனுசங்க வாழ்ந்த பனி யுகம் (Ice Age) காலகட்டத்துல தூங்கப் போன ஒரு உயிரினம், இன்னைக்கு திரும்பவும் முழிச்சு பாத்திருக்கு!

உயிரோட இருக்கிற அந்த சயின்ஸ்: கிரிப்டோபயோசிஸ் (Cryptobiosis)

ஒரு உயிரினம் எப்படிப்பா 24,000 வருஷம் சாப்பாடு, தண்ணி, மூச்சு விடுறது கூட இல்லாம உயிரோட இருக்க முடியும்? இதுக்கான விடை கிரிப்டோபயோசிஸ் (Cryptobiosis) அப்படிங்கிற ஒரு பயாலாஜிக்கல் ப்ராசஸ்ல தான் இருக்கு.

சுற்றுச்சூழல் ரொம்ப மோசமா மாறும்போது (அதாவது ஓவர் குளிர், வறட்சி, இல்லன்னா ஆக்சிஜன் இல்லாத நிலை வரும்போது), சில உயிரினங்கள் தங்களோட உடம்போட வளர்சிதை மாற்றத்தை (Metabolism) கிட்டத்தட்ட ஜீரோவுக்கு குறைச்சிடும். இந்த நிலைக்கு பேருதான் கிரிப்டோபயோசிஸ்.

நம்ம டெலாய்டு ரோட்டிஃபர்கள் இந்த கிரிப்டோபயோசிஸ்ல ரொம்பவே பெரிய எக்ஸ்பர்ட்ஸ். பனி உறையும் போது, தண்ணியோட படிகங்கள் (Ice crystals) செல்கள கிழிச்சு நாசம் பண்ணிடும் அப்படிங்கிறது தான் சயின்ஸோட பொதுவான விதி. ஆனா, இந்த ரோட்டிஃபர்கள் பனி உறையும்போது, தங்கள சுத்தி ஒரு பாதுகாப்பான கவசத்த உருவாக்கிக்குதுங்க. தங்களோட செல்கள பாதுகாக்குறதுக்காகவே சில ஸ்பெஷலான புரதங்கள் அப்புறம் மூலக்கூறுகளை உற்பத்தி செஞ்சு, செல் சுவர்கள் பிஞ்சு போகாம தடுத்து நிறுத்துதுங்க.

திரும்பவும் அதுங்களுக்கு ஏத்த மாதிரியான சூழ்நிலை (கொஞ்சம் சூடு, தண்ணி) கிடைக்கும் போது, எந்தவொரு டேமேஜும் இல்லாம தங்கள திரும்பவும் "ரீபூட்" (Reboot) பண்ணிக்குதுங்க. இதுக்கு முன்னாடி இதெல்லாம் ஒரு 10 வருஷம் வரைக்கும் தான் இப்படி உறைஞ்ச நிலையில உயிரோட இருக்கும்னு நினைச்சிட்டு இருந்த நிலைமையில, இந்தக் கண்டுபிடிப்பு பயாலஜியோட பல விதிகளையே மாத்தி எழுதிடுச்சு.

டிஎன்ஏ (DNA) திருடுறதும், அதோட வளர்ச்சியும்

டெலாய்டு ரோட்டிஃபர்களோட இன்னொரு மிரட்டலான குணம் என்னன்னா, அதோட கிடைமட்ட மரபணு பரிமாற்றம் (Horizontal Gene Transfer - HGT).

சாதாரணமா விலங்குகள்ல மரபணுக்கள் அப்பா அம்மாகிட்ட இருந்து பிள்ளைகளுக்கு (செங்குத்தா) தான் வரும். ஆனா இந்த ரோட்டிஃபர்கள், தங்கள சுத்தி இருக்குற பாக்டீரியாக்கள், பூஞ்சைகள் அப்புறம் தாவரங்களோட மரபணுக்களை அப்படியே திருடி (அதாங்க, சுவீகரிச்சு) தங்களோட டிஎன்ஏ-வோட சேர்த்துக்கிற பவர் கொண்டவை. இதோட டிஎன்ஏ-வுல சுமார் 10% க்கும் அதிகமான மரபணுக்கள் இப்படி மத்த உயிரினங்ககிட்ட இருந்து ஆட்டைய போட்டது தான்.

ரொம்ப கஷ்டமான சூழ்நிலையில உறைஞ்சு போகும்போது, இதோட டிஎன்ஏ பல துண்டுகளா உடைஞ்சு போக வாய்ப்பு இருக்கு. ஆனா, அதுங்க திரும்ப முழிச்சு வரும்போது, தங்களோட டேமேஜ் ஆன டிஎன்ஏ-வை ரொம்ப கரெக்ட்டா ஒட்டவெச்சு ரிப்பேர் பண்ற ஒரு அசாத்தியமான திறமைய வெச்சிருக்குதுங்க. ரேடியேஷன் (Radiation) தாக்குதல்கள கூட ரொம்ப ஈஸியா தாங்குற சக்தி இதுங்களுக்கு இருக்கு.

ஆண்களே இல்லாத இனப்பெருக்கம் (Parthenogenesis)

சுமார் 40 ல இருந்து 50 மில்லியன் வருஷங்களா, டெலாய்டு ரோட்டிஃபர் இனத்துல ஆண்களே கிடையாதுங்க! இதுல இருக்குற எல்லாமே பெண் உயிரினங்கள் தான்.

இதுங்க பார்த்தினோஜெனிசிஸ் (Parthenogenesis) அப்படி இல்லன்னா கன்னி இனப்பெருக்கம்னு சொல்ற முறைப்படி தான் இனப்பெருக்கம் செய்யுதுங்க. அதாவது, ஒரு ஆணோட விந்தணு ஹெல்ப் இல்லாமலேயே, பெண் தன்னோட சொந்த முட்டைகள் மூலமா குட்டிகள உருவாக்கும். அப்படி உருவாகுற குட்டிகள் எல்லாமே, அதோட அம்மாவோட அச்சு அசலான ஜெராக்ஸ் காப்பி (Clones) மாதிரி தான் இருக்கும்.

சைபீரிய பனியில இருந்து முழிச்சு வந்த அந்த 24,000 வயசான ரோட்டிஃபர், முழிச்ச சில நாட்கள்லயே இனப்பெருக்கம் செய்ய ஆரம்பிச்சு, தன்னோட வாரிசுகள ரொம்ப சக்சஸ்ஃபுல்லா உருவாக்கிடுச்சு.

மனுசங்களுக்கு இந்தக் கண்டுபிடிப்புனால என்ன லாபம்?

இந்தச் சின்ன உயிரினத்தோட கண்டுபிடிப்பு, நம்ம மனித அறிவியலுக்கு பல பெரிய ஐடியாக்களை கொடுக்குது:

• கிரையோபயாலஜி (Cryobiology) மற்றும் மெடிக்கல் ஃபீல்டு: மனுசங்களோட உறுப்புகளான இதயம், கிட்னி மாதிரியான விஷயங்கள உறுப்பு மாற்று ஆபரேஷனுக்காக ரொம்ப நேரம் பாதுகாத்து வெக்கிறது இன்னைக்கு வரைக்கும் பெரிய சவாலா தான் இருக்கு. செல்கள் டேமேஜ் ஆகாம எப்படி உறைய வெக்கிறது அப்படிங்கிறத இந்த ரோட்டிஃபர்கள்கிட்ட இருந்து நாம கத்துக்கிட்டோம்னா, மருத்துவத் துறையில ஒரு பெரிய புரட்சியையே பண்ண முடியும்.

• விண்வெளிப் பயணம் மற்றும் கிரையோனிக்ஸ் (Cryonics): ஃபியூச்சர்ல மனுசங்க செவ்வாய் கிரகம் மாதிரி ரொம்ப தூரத்துல இருக்குற விண்வெளிப் பயணங்கள பண்ணும்போது, மனுசங்கள பல வருஷங்கள் தூங்க வெச்சு, அப்புறமா திரும்ப எழுப்புற (Cryosleep) டெக்னாலஜிக்கு இந்த உயிரினத்தோட டிஎன்ஏ மற்றும் புரத அமைப்புகள் ஒரு முக்கியமான பேஸ்மெண்ட்டா அமையும்.

• வயசாகுறத தடுக்குறது (Anti-aging): காலம் அப்படியே நின்னு போன இந்த உயிரினத்தோட செல்கள்ல வயசாகுதல் அப்படிங்கிற ஒண்ணு நடக்கவே இல்ல. டிஎன்ஏ டேமேஜ் ஆகுறத தடுக்குற இதோட சீக்ரெட்ட நாம கண்டுபிடிச்சுட்டோம்னா, மனுச உடம்புல நடக்குற செல் முதிர்ச்சியத் தடுக்கவும் புது வழிகள் பொறக்கலாம்.

பருவநிலை மாற்றமும் அதுக்குள்ள ஒளிஞ்சிருக்க ஆபத்தும்

இந்தக் கண்டுபிடிப்பு நமக்கு ஒரு பெரிய ஆச்சரியத்த குடுக்குற அதே நேரத்துல, ஒரு பயங்கரமான வார்னிங்கையும் குடுக்குது. உலக வெப்பமயமாதல் (Global Warming) காரணமா ஆர்டிக் அப்புறம் சைபீரியப் பகுதிகள்ல இருக்குற பெர்மாஃப்ரோஸ்ட் பனிப்பாறைகள் ரொம்ப வேகமா உருகிட்டு வருது.

24,000 வருஷத்துக்கு முன்னாடி இருந்த ஒரு ரோட்டிஃபரால இப்படி உயிர் பொழைக்க முடியுது அப்படின்னா, அதே பனியில உறைஞ்சிருக்குற பல பல்லாயிரம் வருஷம் பழமையான, ஆபத்தான வைரஸ்கள், பாக்டீரியாக்கள் அப்புறம் நோய்க்கிருமிகள் கூட திரும்ப உயிர் வந்து வெளிய வரலாம் இல்லையா? இப்ப இருக்குற மனுசங்களோட நோய் எதிர்ப்பு சக்தி, பல ஆயிரம் வருஷங்களுக்கு முந்தைய கிருமிகள சமாளிக்க தயாரா இருக்காது. இது ஃபியூச்சர்ல புதுசா பெரிய பேண்டமிக் (Pandemics) வரதுக்கு வழிவகுக்கலாம் அப்படின்னு சயின்டிஸ்ட்கள் எச்சரிக்கிறாங்க.

கடைசியா சொல்ல வர்றது என்னன்னா...

சைபீரியாவோட இருட்டான பனிக்குழியில இருந்து வெளிச்சத்துக்கு வந்திருக்க இந்த டெலாய்டு ரோட்டிஃபர், ஏதோ சாதாரண ஒரு பயாலஜி சாம்பிள் மட்டும் கிடையாது; அது இயற்கையோட அளவே இல்லாத சக்திக்கும், எதையும் தாங்குற அதோட திறமைக்கும் (Resilience) ஒரு உயிரோட இருக்குற சாட்சி.

"வாழ்க்கை எப்படியாவது ஒரு வழியக் கண்டுபிடிச்சுடும்" (Life finds a way) அப்படிங்கிற ஃபேமஸான டயலாக்குக்கு இந்த ரோட்டிஃபர்கள் தான் ரொம்பச் சிறந்த உதாரணம். இந்தச் சின்னஞ்சிறு டைம் ட்ராவலர், நம்மளோட பழங்காலத்த பத்தின ஆச்சரியங்கள சுமந்து வந்திருக்கது மட்டும் இல்லாம, நம்மளோட ஃபியூச்சர் சயின்ஸ் பயணத்துக்கான பல அருமையான ரகசியங்களையும் தன் சின்ன உடம்புக்குள்ள பத்திரமா பொத்தி வெச்சிருக்கு. இந்தப் பிரபஞ்சத்துல இன்னும் நாம தெரிஞ்சுக்க, புரிஞ்சுக்க வேண்டிய ரகசியங்கள் எவ்வளவோ இருக்கு அப்படிங்கிறதுக்கு இந்த 24,000 வயசான "ஸ்லீப்பிங் பியூட்டி" ஒரு செமையான சான்று!

 

Share your Reaction